کیفیت بهتر

سرلشکر خلبان شهید غلامحسن افشین آذر

حال خونین دلان که گوید باز؟

این بار به سراغ عاشقانی رفتم که واقعا شرمگین حضور در کنار آنها شدم ! خانواده سرلشکر خلبان شهید غلامحسن افشین آذر که سالها یه امید زنده بودن ایشان روزگار گذراندند ولی در نهایت با مشخص شدن آزمایشهای ژنتیک شهادت این بزرگوار مسلم شد و سرانجام پس از سالها غربت و تنهایی استخوان ها ی پاکش در خاک میهن آرام گرفت .

ضمن تشکر فراوان از جناب آقای دکتر علیرضا افشین آذر فرزند بزرگوار ایشان توجه شما را به زندگی نامه ای که توسط ایشان تدوین شده است جلب می نمایم .

سر لشکر شهید غلامحسن افشین آذر در بهمن 1326 در تهران.در یک خانواده متوسط و عین حال پر جمعیت بدنیا آمدند. ایشان از همان دوران کودکی به تحصیل اشتیاق فراوان داشتند ولی بعلت شرایط مالی خانواده مجبور بودند در کنار درس به کار هم اشتغال یابند و چرخ زندگی خانواده بدست ایشان میگردید طوریکه در همان دوران یکی از ارکان اصلی نه تنها خانواده بلکه فامیل به حساب می آمدند.

پس از اتمام تحصیلات متوسط با نمرات بالا  بعلت علاقشان به رشته خلبانی وارد دانشکده افسری می شوند.سپس برای تکمیل تحصیلات به آمریکا اعزام می شوند و گواهینامه پرواز با هواپیماهای مختلف از جمله جنگنده اف5 را اخذ مینمایند و پس از دو سال جهت خدمت به ایران باز میگردند.و در پایگاه های مختلف نیروی هوایی خصوصا پایگاه دوم شکاری تبریز خدمت کردند طوریکه به درجه استاد خلبانی و فرماندهی گردان 23 تبریز نائل آمدند.

در اوایل سال 1356 ازدواج می کنند که ماحصل آن دو فرزند پسر و دختر می باشند که هر دو موفق به کسب مدرک پزشکی شده اند.و ایندو موفقیتشان را مدیون زحمات بیدریغ مادر و همراهی و حضور روح بزرگوار پدرشان میدانند.

ازویژگیهای اخلاقی بارز شهید همین بس که:

"ایشان بسیار به وظیفه و حرفه خود متعهد بودند و انجام مسئولیت آنهم به نحو احسن از هر کاری برایشان ارجحیت داشت. و در عین حال بسیار شوخ طبع. مهربان. فروتن . خانواده دوست و دقیق بودند و در صورت ایجاد هر مشکلی در خانواده چه دور چه نزدیک. از جان و دل تمام تلاششان را در جهت حل آن بکار می بستند."

پس از انقلاب اسلامی و با آغاز جنگ. ایشان همراه با دیگر دوستان غیورشان به قصد دفاع از خاک میهن در مقابل دشمن ایستادند تا دین خود را به میهن و ملت ادا کند. سرانجام در اول مهر سال 1359 در حین عملیات 140 فروند. پس  از انجام ماموریت و پیاده کردن اهداف با موفقیت . هنگام بازگشت . نزدیک موصل در خاک عراق دچار سانحه شده و مفقودالاثر میشوند. و پس از آن سالهای چشم انتظاری را به سختی گذراندیم.

 تا

 بلاخره  در سال 1381 بقایای پیکر پاکشان به میهن بازگردانده می شود.

روحش شاد و راهش ادامه باد............

من چه بگویم به مردمان. چو بپرسند

قصه این زخم دیرپای پر از درد؟

لابد باید که هیچ گویم. ورنه

هرگز دیگر به عشق تن ندهد مرد!

سرلشکر خلبان افشین آذر در دوران آموزش خلبانی در آمریکا

سرلشکر خلبان افشین آذر در دوران آموزش خلبانی در آمریکا در کنار همدوره ای های دانشکده افسری

سرلشکر خلبان افشین آذر در دوران آموزش خلبانی در آمریکا در کنار هواپیمای T 37

سرلشکر خلبان افشین آذر در دوران آموزش خلبانی در امریکا در کنار هواپیمای T38

گواهینامه پرواز با هواپیمای  F 5 به تاریخ  27 آذر1353 

آغاز پرواز با F5E

در کنار دیگر خلبانان F5E

عکس پایین جمعی گردان 41 پایگاه چهارم شکاری در سال 1354.

نشسته از راست :
محمد افشار ، امین الله بلغند ، شهید حسین افشین آذر ،عطا الله معصومی ،احمری پور ،شهید یونس خوشبین ،تاریخ شهادت 6 آذر 59 کرخه .( روزی که سروان یونس خوشبین به شهادت رسید دولت عراق جشن بر پا کرد و سخنگویش گفت : امروز ایران یکی از بهترین خلبانانش را از دست داد. روح این شیر مرد سبزواری شاد .) حسین یزدان شناس ، سعید آغاسی بیک.
ایستاده از راست :
عبدا الله فرهناک ،حسین میر عشق الله ،اسد الله اکبری فراهانی ( آزاده بعد از 10 سال شکنجه و اسارت )، شهید کاظم شریف خادم شهادت  3 مهر 59 ، رضا عطایی ، موسی میرزائیان ، یحیی جان محمدی ،علی دهنادی ، قاسم برزگر ،حسینعلی هاشمی ، یدا الله رستگار ، حسین ناهید ، احمد کتاب  مرحوم ناصحی پور

http://parvazidigar.persianblog.ir/post/317

کیفیت بهتر

https://www.yashahid.com/shahid/17304/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%81%D8%B4%DB%8C%D9%86-%D8%A2%D8%B0%D8%B1/

بسمه تعالی

زندگی نامه شهید والامقام غلام حسین افشین

ایشان در سال 1326 بدنیا امدند.

زحمتکش و بسیار درس خوان بودند طوری که ایشان ضمن درس خواندن کار هم می کردند و به این ترتیب مدرک دیپلم خود را هم گرفته بود و وارد دانشگده ی افسری شدند؛ دلیل علاقه ی زیادشان به رشته ی خلبانی پس از اتمام دوره ی افسری برای گذراندن دوره ی خلبانی به خارج از کشور اعزام شدند و پس از پایان این دوره به مرین بازگشته و در نیروی هوایی مشغول شدند.

اوایل سال 1356 بود که با هم ازدواج کردیم و ثمره ی این ازدواج دو فرزند پسر و دختر می باشد که هر دو فزندم هم اکنون در رشته ی پزشکی مشغول به تحصیل می باشند.

همسرم بی نهایت مهربان و دلسوز بودند، تمام نزدیکان ایشان حتی کسانی که برای اولین بار با ایشان برخورد داشتند تحت تاثیر قرار می گرفتند و ایشان بسیار خوش اخلاق و مهربان بود و همیشه تاکید داشت اگر کسی در هر شغلی با هر لباسی که باشد توجه به مادیات فکر و ذهنش را مشغول کند مطمئنا نه خودش از کارش راضی خواهد بود و نه خداوند و به عکس اگر کسی عاشق کارش باشد و هدفش فقط خدمت به مردم باشد هم خدا از کار وی راضی خواهد بود و هم خودش.

ایشان بسیار صادق و درستکار بودند و خدا میداند که چقدر از تبعیض تنفر داشت.

ایشان به مسائل مذهبی و دینی پایبند بودند و دلی پاک و روحی بزرگ داشتند. یکی از کارهایشان که من هم شاهدش بودم این بود که به خانواده هایی که می شناختند و میدانستند ابرومندانه زندگی میکنند ولی از نظر مالی وضعیت خوبی ندارند سر میزد و تا انجاییکه می توانست کمک میکرد. و من واقعا حسرت این صفات خوبشان را می خوردم و در دلم ایشان را تحسین می کنم. بی نهایت خانواده دوست بود و همیشه به یاد خانواده اش خصوصا پدر و مادرش بودند و به انها نهایت احترام را داشت و هر وقت یکی از نزدیکان یا دوستان و یا اشنایان فرقی نمی کرد با شکلی روبرو می شدند با ایشان در میان می گذاشتند.

روحش شاد.

http://ajashohada.ir

http://iranian-airforce.blogfa.com/post-174.aspx